ว่าด้วยเรื่องของเพลง จำปาลืมต้น - สายัณห์ สัญญา
เพลงลูกทุ่งยุคเก่ามีคุณสมบัติพิเศษอยู่อย่างหนึ่ง คนร้องจนปากจำ ตาไม่ต้องอ่าน หัวใจทำงานล่วงเวลา โดยไม่ผ่านฝ่ายแปลความหมาย จนวันหนึ่งผมก็ตั้งใจฟัง แล้วปฏิทินในเพลงก็ล้มลงกลางท่อน เพลงของสายัณห์ สัญญา ครูชลธี ธารทองแต่งให้หนุ่มนาครวญถึงสาวที่ทิ้งบ้านไปบางกอก อยากเป็นสะใภ้นายพัน ก็ไม่บอกสักคำ ซึ่งเรื่องนี้เข้าใจได้ คนหนีความจน ไม่ค่อยจัดงานแถลงข่าว จนถึงท่อนที่ปากคนทั้งประเทศร้องตามได้ "เดือนห้าผ่านไป นี่มันก็ใกล้เดือนหก อีกไม่ช้าฝนคงจะตก รดพื้นผืนนาข้าวกล้าชุ่มช่ำ" ตั้งใจฟังครั้งแรก เพลงยังเพราะ ตั้งใจฟังครั้งที่สอง สมองขอเปิดบัญชี เดือนห้าผ่านไป แปลว่าเดือนห้าจบแล้ว ใกล้เดือนหก แปลว่าเดือนหกยังมาไม่ถึง ผู้ร้องจึงกำลังยืนอยู่ที่ไหน ในร่องระหว่างพฤษภาคมกับมิถุนายน ที่ปฏิทินไม่ยอมพิมพ์ แต่เพลงยอมให้เช่าได้ทั้งท่อน ถ้าเดือนห้าผ่านจริง เขาควรอยู่ในเดือนหกแล้ว ถ้ายังใกล้เดือนหก เขาควรยังอยู่ในเดือนห้า สองประโยคนี้สุภาพต่อกันบนทำนอง และทะเลาะกันบนกระดาษ ตลกร้ายคือ พอเปิดเนื้อเพลงหลายสำนัก ปฏิทินยิ่งไม่นิ่ง บางฉบับร้องว่าใกล้เดือนหก บางฉบับเขียนว่าไกลเดือนหก...
